उसका कथा अकथा नबनुन्

अख्यात लेखकले अख्रक्क अनुहार पारी अकुशल सीपबाट

अंसियार नलाग्ने अंशाक्षरी रचना गर्दा,

अकार्यको फल मान्ने अज्ञानीहरुको मनमा अग्निशिखा नजलोस् ।

अँजुलीमा नअट्ने अनि अँगालोमा नबेरिने अकार्थ सृजनाबाट 

अगणित भावनामा अकलङ्क रचना गर्दा, 

अकल नभएकाहरुले अज्ञानताका कारण अचाडु नदेखुन् ।

अकबरे स्वादका उसका अकथा कथामा परिणत हुँदा, 

अकल्पित अनि अपूर्ण नै भएपनि अजम्मरी होउन् ।       

अकलदारको मस्तिष्कले अक्सर अँठ्याइरहँदा

अखटोसँगै चढेका उसका अशेष उमँग अरुलाई अक्षता बनुन् ।

अक्षरजीवी उसका अखण्डित भावना अगरु झैं बसाओस्,

अकल्पित सृजनाले अकारण कसैलाई अकट नपरोस् ।

अकिञ्चन उसको अकासिंदो छवि अक्षीण रही रहोस्,

अखबारी उसका अतुलनीय कथा अकथा नबनुन् ।

टोखा, काठमाण्डौं (२०८१, भाद्र)

२०८१ भाद्र ६ गते सहित्यपोष्टमा प्रकाशित ।